ای خسرو شاهنشهان ای تختگاهت عقل و جان

دریای درافشان تویی کان های پرزر و درم

عشق سخن کوشی تویی سودای خاموشی تویی

ادراک و بی هوشی تویی کفر و هدی عدل و ستم

ای بی نشان با صد نشان ای مخزنت بحر عدم

پیش تو خوبان و بتان چون پیش سوزن لعبتان

زشتش کنی نغزش کنی بردری از مرگ و سقم