هر کس که او مکی بود داند که من بطحاییم

هین خیره خیره می نگر اندر رخ صفراییم

زان لاله روی دلستان روید ز رویم زعفران

هر لحظه زان شادی فزا بیش است کارافزاییم

مانند برف آمد دلم هر لحظه می کاهد دلم