ور نبود عید من آن مرد نیم بلک غرم

سرکه فشانی چه کنی کآتش ما را بکشی

کآتشم از سرکه ات افزون شود افزون شررم

عشق چو قربان کندم عید من آن روز بود

چون عرفه و عید تویی غره ذی الحجه منم

هیچ به تو درنرسم وز پی تو هم نبرم

باز توام باز توام چون شنوم طبل تو را