عشق کسی می کشدم گوش کشان می بردم

جوش کند خون دلم آب شود برف تنم

ای مه تابان شده ای از چه گدازان شده ای

گفت گرفتار دلم عاشق روی حسنم

تیر بلا می رسدم زان همه تن چون مجنم

گر چه در این شور و شرم غرقه بحر شکرم

گر چه اسیر سفرم تازه به بوی وطنم