تو به صفت سرو چمن من به صفت سایه تو

با تو خوش است ای صنم لب شکر خوش ذقنم

اصل تویی من چه کسم آینه ای در کف تو

هر چه نمایی بشوم آینه ممتحنم

چونک شدم سایه گل پهلوی گل خیمه زنم

بی تو اگر گل شکنم خار شود در کف من

ور همه خارم ز تو من جمله گل و یاسمنم