چون به سحر دعا کند وقت دعاش می زنم

دل که خرید جوهری از تک حوض کوثری

خفت و بها نمی دهد بهر بهاش می زنم

شب چو به خواب می رود گوش کشانش می کشم

لذت تازیانه ام کی برسد به لاشه اش

چون که گمان برد که من بهر فناش می زنم

گر قمر و فلک بود ور خرد و ملک بود