چند ز برگ ریز غم زرد شوم خزان کنم

تا به کی ای شکر چو تن بی دل و جان فغان کنم

از غم و اندهان من سوخت درون جان من

جمله فروغ آتشین تا به کیش نهان کنم

چند ز دوست دشمنی جان شکنی و تن زنی