من ز برای این سخن شهره عاشقان شدم

این همه ناله های من نیست ز من همه از اوست

کز مدد می لبش بی دل و بی زبان شدم

گفت چرا نهان کنی عشق مرا چو عاشقی

جان و جهان ز عشق تو رفت ز دست کار من

من به جهان چه می کنم چونک از این جهان شدم