که سنگ خاره جان گیرد بپیوند خداوندم

بیا هر کس که می خواهد که تا با وی گرو بندم

همی گفتم به گل روزی زهی خندان قلاوزی

مرا گل گفت می دانی تو باری کز چه می خندم

خیال شاه خوش خویم تبسم کرد در رویم