ز عدل دوست قفلستم ز لطف او کلیدستم

شنیدم ز آسمان روزی که دارم از غمت سوزی

ز رفعت های سوز او در این گردش خمیدستم

مرا می گوید اندیشه ز عشق آموختم پیشه

گرفته هر یکی ذره یکی آیینه پیش رو

کز آن آیینه گر این را به نرخ جان خریدستم

کدام است او یکی اویی همه اوها از او بویی