همه بالیدن عاشق پی پالودنی آید

شکوفه کرد هر باغی که چون من بشکفیدستم

شکوفه چون همی ریزد عقیبش میوه می خیزد

بقا در نفی دان که من بدید از نابدیدستم

پی قربان همی دان تو هر آنچ پروریدستم

ندارد فایده چیزی بجز هنگام کاهیدن

گزافه نیست این که من ز غم کاهش گزیدستم