بشستم دست از گفتن طهارت کردم از منطق

که از دردی آب و گل من بی دل در این پستم

زهی لطف خیال او که چون در پاش افتادم

قدم های خیالش را به آسیب دو لب خستم

حوادث چون پیاپی شد وضوی توبه بشکستم