برای عشق لیلی دان که مجنون وار می گردم

بهانه کرده ام نان را ولیکن مست خبازم

نه بر دینار می گردم که بر دیدار می گردم

هر آن نقشی که پیش آید در او نقاش می بینم

در این ایوان سربازان که سر هم در نمی گنجد

من سرگشته معذورم که بی دستار می گردم

نیم پروانه آتش که پر و بال خود سوزم