بیا ای شمس تبریزی شفق وار ار چه بگریزی

منم پروانه سلطان که بر انوار می گردم

چه لب را می گزی پنهان که خامش باش و کمتر گوی

نه فعل و مکر توست این هم که بر گفتار می گردم

شفق وار از پی شمست بر این اقطار می گردم