کلند عشق در دستم به گرد کان همی گردم

کسی باشد ملول ای جان که او نبود قبول ای جان

منم آل رسول ای جان پس سلطان همی گردم

تو را گویم چرا مستم ز لعلش بوی بردستم

منم از کیمیای جان چه جای دل چه جای جان

نه چون تو آسیای نان که گرد نان همی گردم

قدح وارم در این دوران میان حلقه مستان