بگفت آن دام لطف ماست کاندر پات پیچیدم

بگفتم گر چه شد تقصیر دل هرگز نگردیده ست

بگفت آن را هم از من دان که من از دل نگردیدم

بگفتم هجر خونم خورد بشنو آه مهجوران

چو یوسف کابن یامین را به مکر از دشمنان بستد

تو را هم متهم کردند و من پیمانه دزدیدم

بگفتم روز بی گاه است و بس ره دور گفتا رو