به گاه و بی گه عالم چه باشد پیش این قدرت

تو را هم متهم کردند و من پیمانه دزدیدم

بگفتم روز بی گاه است و بس ره دور گفتا رو

به من بنگر به ره منگر که من ره را نوردیدم

که من اسرار پنهان را بر این اسباب نبریدم

اگر عقل خلایق را همه بر همدگر بندی

نیابد سر لطف ما مگر آن جان که بگزیدم