رخ زرین من منگر که پای آهنین دارم

چه دانی تو که در باطن چه شاهی همنشین دارم

بدان شه که مرا آورد کلی روی آوردم

وزان کو آفریدستم هزاران آفرین دارم

گهی خورشید را مانم گهی دریای گوهر را