نیم بر پشت پالانی که در میدان سپس مانم

کجا یابم دگربارش اگر این بار بگریزم

نه رنجورم نه نامردم که از خوبان بپرهیزم

نه فاسد معده ای دارم که از خمار بگریزم

نیم فلاح این ده من که از سالار بگریزم

همی گویم دلا بس کن دلم گوید جواب من

که من در کان زر غرقم چرا ز ایثار بگریزم