چو غم بر من فروریزی ز لطف غم خجل باشم

مرا چون کم فرستی غم حزین و تنگ دل باشم

غمان تو مرا نگذاشت تا غمگین شوم یک دم

هوای تو مرا نگذاشت تا من آب و گل باشم

همه اجزای عالم را غم تو زنده می دارد