که روز و شب چو مجنونم سر زنجیر می خایم

ندارد پای عشق او دل بی دست و بی پایم

میان خونم و ترسم که گر آید خیال او

به خون دل خیالش را ز بی خویشی بیالایم

خیالات همه عالم اگر چه آشنا داند