همه گردد دل پاره همه شب همچو استاره

به خون غرقه شود والله اگر این راه بگشایم

منم افتاده در سیلی اگر مجنون آن لیلی

ز من گر یک نشان خواهد نشانی هاش بنمایم

شده خواب من آواره ز سحر یار خودرایم

ز شب های من گریان بپرس از لشکر پریان

که در ظلمت ز آمدشد پری را پای می سایم