در مجلس حیرانی جانی است مرا جانی

گر بی دل و بی دستم وز عشق تو پابستم

بس بند که بشکستم آهسته که سرمستم

زان شد که تو می دانی آهسته که سرمستم

پیش آی دمی جانم زین بیش مرنجانم

ای دلبر خندانم آهسته که سرمستم