تا ناظر حق باشی ای مرغ گرفتارم

زین باده که داری تو پیوسته خماری تو

دانم که چه داری تو در روت نمی آرم

دامی که درافتادی بنگر سوی دام افکن

دام ار تک چه باشد فردوس کند حقش

ور خار خسک باشد حق سازد گلزارم

آن دم که به چاه آمد یوسف خبرش آمد