ابر خوش لطف تو با جان و روان ما

در حالت آرامش در شورش و غوغا هم

از باده و باد تو چون موج شده این دل

در مستی و پستی خوش در رفعت و بالا هم

در خاک اثر کرده در صخره و خارا هم

با تو پس از این عالم بی نقش بنی آدم

خوش خلوت جان باشد آمیزش جان ها هم