زلف تو شب قدر و رخ تو همه نوروز

در سایه این هر دو همه گلشکر آییم

خورشید رخ خوب تو چون تیغ کشیده ست

شاید که به پیش تو چو مه شب سپر آییم

ما واسطه روز و شبش چون سحر آییم

این شکل ندانیم که آن شکل نمودی

ور زانک دگرگونه نمایی دگر آییم