گفتم چو بیایید دو صد در بگشایید

درتاب در این روزن تا در نظر آییم

خورشید چو از روی تو سرگشته و خیره ست

ما ذره عجب نیست که خیره نگر آییم

گفتند که این هست ولیکن اگر آییم

گفتم که چو دریا به سوی جوی نیاید

چون آب روان جانب او در سفر آییم