که از سفهش بس سر انگشت گزیدیم

خلقان همه نیکند جز این تن که گزیدیم

گر هیچ گریزی بگریز از هوس خویش

زیرا همه رنج از هوس بیهده دیدیم

والله که مفری بجز از فر رخش نیست