اخضر شده میدان و بغلطیم چو گویی

چون راهب سرمست ز حمرای دمشقیم

در نیرب شاهانه بدیدیم درختی

در سایه آن شسته و دروای دمشقیم

از زلف چو چوگان که به صحرای دمشقیم

کی بی مزه مانیم چو در مزه درآییم

دروازه شرقی سویدای دمشقیم