به بدبختی چو دور افتادم از تو

دگرباره بدین دولت رسیدم

از باغ روی تو تا دور گشتم

نه گل دیدم نه یک میوه بچیدم

ز هر بدبخت صد زحمت کشیدم

چه گویم مرده بودم بی تو مطلق

خدا از نو دگربار آفریدم