که گویی من جهانی را ستونم

بکش ای عشق کلی جزو خود را

که این جا در کشاکش ها زبونم

ز هجرت می کشم بار جهانی

به صورت کمترم از نیم ذره

ز روی عشق از عالم فزونم

یکی قطره که هم قطره ست و دریا