چو من از خواب و از خوردن برآیم

منم طفلی که عشقم اوستاد است

بنگذارد که من کودن برآیم

شوم چون عشق دایم حی و قیوم

هلا تن زن چو بوبکر ربابی

که تا من جان شوم وز تن برآیم