بلا را من علف بودم ز اول

چو طوفان من خراب صد سرایم

سرا چه بود فلک را برشکافم

ز بی صبری قیامت را نپایم

ولیک اکنون بلاها را بلایم

ز حبس جا میابا دل رهایی

اگر من واقفم که من کجایم