ولی من از غلیظی های هایم

نه قلماشی است لیکن ماند آن را

نه هجوی می کنم نی می ستایم

دم عشق است و عشق از لطف پنهان

مگو که را اگر آرد صدایی

که ای که نامدی گفتی که آیم

تو او را گو که بانگ که از او بود