اگر دریا شود آتش بنوشیم

به جان تو که بی او هم بسازیم

یکی جانی است ما را شادی انگیز

که گر ویران شود عالم بسازیم

وگر زخمی رسد مرهم بسازیم

به پیش کعبه رویش بمیریم

بدان چاه و بدان زمزم بسازیم