چو جان اندر جهان گر ناپدیدیم

که تا در باغ عشقت درکشانیم

مقیم خانه ما شو چو سایه

که ما خورشید را همسایگانیم

چو عشق عاشقان گر بی نشانیم

ولیک آثار ما پیوسته توست

که ما چون جان نهانیم و عیانیم