هر آن چیزی که تو گویی که آنید

چو عشق عاشقان گر بی نشانیم

ولیک آثار ما پیوسته توست

که ما چون جان نهانیم و عیانیم

به بالاتر نگر بالای آنیم

تو آبی لیک گردابی و محبوس

درآ در ما که ما سیل روانیم