تو جویایی و من جویانتر از تو

به من بنگر که تا از تو برویم

سبوی جسمم از چشمه ات پرآب است

مکن ای سنگ دل مشکن سبویم

که داند تو چه جویی من چه جویم

همین دانم که از بوی گل تو

مثال گل قبا در خون بشویم