خنک آن دم که گویی جانت بخشم

مگر تو راهبانی من چه دانم

مرا گاهی کمان سازی گهی تیر

تو تیری یا کمانی من چه دانم

بگویم من تو دانی من چه دانم

ز بی صبری بگویم شمس تبریز

چنینی و چنانی من چه دانم