تن گفت به جان از این نشان کو

هر سودا را نه ما پزانیم

دل ها بر ما کبوترانند

هر لحظه به جانبی پرانیم

جان گفت که سر به سر نشانیم

آخر تو به گفت خویش بنگر

کاندر دهن تو می نشانیم