گر سایه من در این جهان است

هر جا که روم به گلستانم

تا صورت تو قرین دل شد

بر خاک نیم بر آسمانم

غم نیست که من در آن جهانم

من عاریه ام در آن که خوش نیست

چیزی که بدان خوشم من آنم