چو از بند و پیوند یابد رها

بدانگه که بگشاد راز از نهفت

سخن گفت ناگفته چون گوهرست

کجا نابسوده به سنگ اندرست

درخشنده مهری بود بی بها

چنین داد پاسخ هجیرش که شاه

چو سیر آید از مهر وز تاج و گاه