آن دم بنگر مبین تو آدم

چون ما پر و بال برگشاییم

این هیکل آدم است روپوش

ما قبله جمله سجده هاییم

تا جانت به لطف دررباییم

ابلیس نظر جدا جدا داشت

پنداشت که ما ز حق جداییم