آری که خوش و خجسته بادم

من دوش عجب چه خواب دیدم

کامروز عظیم بامرادم

گفتی تو که رو که پادشاهی

بی ساقی و بی شراب مستم

بی تخت و کلاه کیقبادم

در من ز کجا رسد گمان ها