این چراگاه خران را من چرا بشناختم

ای جهان آب و گل تا من تو را بشناختم

صد هزاران محنت و رنج و بلا بشناختم

تو چراگاه خرانی نی مقام عیسیی

آب شیرینم ندادی تا که خوان گسترده ای

دست و پایم بسته ای تا دست و پا بشناختم

دست و پا را چون نبندی گاهواره ت خواند حق