زانک گر ز آتش برآیم همچو زر من بفسرم

ور من از سختی دل در کار خود سستی کنم

زود از دریا برآید شعله های آذرم

همچو زر خندان خوشم اندر میان آتشش

من ز افسونی چو ماری سر نهادم بر خطش

تا چه افتد ای برادر از خط او بر سرم

من ز صورت سیر گشتم آمدم سوی صفات