چونک از شش حد انسان سخت افزون تاختیم

عالم چون را مثال ذره ها برهم زدیم

تا به پیش تخت آن سلطان بی چون تاختیم

فهم و وهم و عقل انسان جملگی در ره بریخت

چونک در سینور مجنونان آن لیلی شدیم

سرکش آمد مرکب و از حد مجنون تاختیم

نفس چون قارون ز سعی ما درون خاک شد