سوی شمع شمس تبریزی به بیشه شیر جان

ز آنچ ما از نور او در دشت و هامون تاختیم

بس صدف های چو گوهر زیر سنگی کوفتیم

تا به سوی گنج های در مکنون تاختیم

بوده پروانه نپنداری که اکنون تاختیم