یار تنهاماندگان را دم به دم می خواندیم

چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم

جمله یاران چون خیال از پیش ما برخاستند

ما خیال یار خود را پیش خود بنشاندیم

ساعتی از جوی مهرش آب بر دل می زدیم