ساعتی از شکر او ما مگس می راندیم

ساعتی از جوی مهرش آب بر دل می زدیم

ساعتی زیر درختش میوه می افشاندیم

ساعتی می کرد بر ما شکر و گوهر نثار

چون خیال او درآمد بر درش دربان شدیم

چون خیال او برون شد ما در این درماندیم